२०१७ सरताना..

आज ३१ डिसेंबर, २०१७ संपायला आता काही तासच शिल्लक आहेत... मनात हे वर्ष संपणार म्हणून हुरहूर आहे.. हि हुरहूर मी दरवर्षी अनुभवते... पण तरी हि ती प्रत्येक वर्षी नकोशी वाटते. एखाद्या कातर संध्याकाळेसारखी!!

डिसेंबर महिना उजाडला कि नवीन वर्षाचे वेध सुरु होतात.. नवीन वर्षाच्या संकल्पा बरोबरच मला सरत्या वर्षीचा आढावा घ्यायला आवडतो. प्रत्येक वर्ष आपल्याला अनुभवाने समृद्ध करत असते. काही गोड, काही कडू आठवणी गाठीशी घेऊन आपण पुढे जात राहतो.

२०१७ची सुरुवात एकदम दणक्यात झाली ती महेशच्या प्रमोशनने! PE, Principle Engineer... मार्च मध्ये प्रमोशन आणि सप्टेंबर मध्ये मॅनेजर म्हणून नवीन रेस्पॉन्सिबिलिटी!! मार्च मध्ये महेशच्या वाढदिवसाला ब्रँड न्यू Lexus कार हि घेतली.

२०१७ मध्ये खूप प्रवास हि केला .. अगदी 'मी प्रवासी' म्हणण्या इतका!!
१ वर्षात ३ स्वतंत्र दिन साजरे केले.. १ जुलैला कॅनडाचा १५०वा स्वतंत्र दिन, ४ जुलैला अमेरिकेचा आणि १५ ऑगस्टला भारताचा!!
जून मध्ये टोरांटो कॅनडा.. फॅमिली गेट टुगेदर..
BMM बृहन महाराष्ट्र अधिवेशनासाठी जुलै मध्ये डेट्रॉईट... धम्माल अनुभव..
ऑगस्ट मध्ये भारत दौरा.. 

२०१७ मध्ये ऋचा student of the month झाली त्याच बरोबर  'disaster magnet' हि पदवी हि मिळाली.. वर्षाच्या सुरुवातीलाच नोज इंज्युरी आणि शेवटी ankle इंज्युरी! बिच्च्चारी.. त्यामुळे swimming चे दोन season गेले तिचे..  आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे ती officially "teen ager" झाली!!

माझे म्हणाल तर २०१७ मध्ये finally मी हा ब्लॉग लिहायला सुरुवात केली.. खूप वर्षांचे स्वप्न पूर्ण झाले. योगा टीचर ट्रेनिंग सुरु केले.. मला मी सापडू लागले असे वाटते आहे.. 

तब्बेतीच्या तक्रारी, लागण खुपणं हे तर सुरु राहणारच.. त्याचा हिशोब कशाला ठेवायचा? एकूण गोळाबेरीज करता भरपूर सुखद आठवणींचा खजिना घेऊन मी २०१८ मध्ये जाणार आहे... 

Thank You 2017!!

-मी मधुरा.. 

************************************************

प्रवास माझ्या कवितांचा...

कवितेशी खरी ओळख झाली ती अकरावीत, आमच्या 'कुलकर्णी बाई' मुळे.. त्यापूर्वी पाठ्यपुस्तकात अभ्यासक्रमाला आहेत तितक्याच कविता वाचल्या जायच्या. त्यांच्यामुळे अभ्याक्रमाबाहेरच्या कविता वाचायला लागले.. त्यावर चर्चा करायला लागले. शब्दांशी खेळायची सवय त्यांनीच लावली. त्यांच्या प्रोत्साहनामुळे कविता कराव्याश्या वाटू लागल्या.

त्यांनी दिलेल्या ओढ ह्या विषयावर मी केलेली माझी पहिली कविता ....

चंद्रशेखर गोखले त्यांच्या चारोळ्यांनी मनात घर केले. त्यांचे चार ओळीत व्यक्त होणे आवडू लागले.

नंतर कॉलेज मध्ये मैत्रिणी हि अश्या मिळाल्या कि ज्या कवितांमध्येच जगतात. काही जणींच्या कविता  तर कॉलेजच्या काचपेटीत दिमाखात लटकायच्या, कॉलेज स्मरणिकेत झळकायच्या.. मी मात्र नेहमी माझ्या पुरतेच लिहीत राहिले.

कॉलेजच्या शेवटच्या वर्षी मेमरी बुक मध्ये पाहल्यांदाच माझी कविता मी मैत्रिणीसाठी लिहिली.







ग्रॅजुएशन नंतर प्रत्येकीचे मार्ग बदलले. नवीन कोर्स, नवीन मित्रमैत्रिणी मध्ये कविता मागे पडते कि काय असे वाटत असतानाच मनातल्या खास कोणासाठी तरी लिहायला सुरुवात झाली.

महेशला भेटले, लग्न झाले त्यावेळच्या भावना कवितेतून व्यक्त नाही झाल्यातरच नवल होते..

लग्नानंतर कवितांची जागा उखाण्यांनी घेतली. नवीन संसार, नवीन जबाबदाऱ्या ह्या सर्वात कविता कुठे विरून गेली कळलेच नाही. परत तिच्याशी भेट झालीच नाही. पण आता लवकरच भेटेन...

-मी मधुरा.. 

************************************************