तू नसताना, डोळे पाणवता
धीर देऊ कसा मनाला?
उसासा घेऊन, शांत तरी
किती करु श्वासाला?
निरोप न घेता जाणं तुझं
मनी काहूर घेऊन आलं
नजरेआड होताना पाहणं
जीवन अर्थहीन करून गेलं
हवालदिल होऊन मी
 |
| सौजन्य:istock |
पाठमोऱ्या तुला पाहत राहिले
पाहता पाहता परत
परत तुझ्यातच गुंतत गेले
असं वेड लावलंस मला
माझी मलाच हरवून बसले
तू नेशील त्या वाटेवर
मागं मागं चालत राहिले
पाऊलखुणा पुसून साऱ्या
जरी गेलास तोडून स्वप्नं
रममाण होऊन आठवणींत
हृदयी तुला जपून ठेवीन..
हृदयी तुला जपून ठेवीन..
-मी मधुरा..
************************************************
